INSTYTUT
       EDUCATIO
         DOMESTICA 
Możliwość wsparcia działań Instytutu Educatio Domestica:   73 8682 0004 0031 0066 2000 0010
Sekcję Historyczno-Archiwalną tworzą:



dr Paulina Dąbrosz-Drewnowska
Emilia Budajczak
Sekcja Historyczno-Archiwalna

     Zajmuje się gromadzeniem, archiwizowaniem oraz opracowywaniem źródeł, dotyczących historii polskiej edukacji domowej w celu upowszechniania rzetelnej wiedzy na jej temat.

     Do głównych zadań Sekcji należy zbieranie materiałów, dokumentujących proces powstania i kształtowania się edukacji domowej w naszym kraju, z uwzględnieniem zmian regulacji prawnych, warunkujacych jej funkcjonowanie w Polsce na przestrzeni kolejnych lat.

     Sekcja zbiera i systematyzuje piśmiennictwo naukowe oraz popularnonaukowe na temat edukacji domowej w Polsce, także w perspektywie porównawczej. Archiwizuje również audycje radiowe oraz wystąpienia telewizyjne o tej formie nauczania.

     Wszystkie gromadzone materiały mają posłużyć przygotowaniu monografii, opisującej dzieje polskiej edukacji domowej.

dr Paulina Dąbrosz-Drewnowska
 
************************************************************************************************************************************************************************************

Jestem zawodową matką.

                                                 Wywiad z Izabelą Budajczak przeprowadziła w 2010 roku Ewa Jurkiewicz                                             

     Jedną z pierwszych rodzin, które zdecydowały się na uczenie swoich dzieci w domu byli Państwo Izabela i Marek Budajczakowie. W naszym wywiadzie pani Izabela przypomniała, jak trudno było przecierać szlak edukacji domowej w Polsce oraz podzieliła się swoimi doświadczeniami edukatorki domowej.

Czytaj dalej ...


**************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

Marek Budajczak: Edukacja domowa. Główne wątpliwości

15-10-2012

     Wprowadzenie

 

     Drugie, po kwestii legalności, najczęściej formułowane zastrzeżenie odnosi się do warunków uspołeczniania się dzieci i młodzieży uczących się w domu. Jeśli się bowiem współcześnie myśli o "normalnych" (w znaczeniu standardowości) i "prawidłowych" (tj. właściwych) warunkach tego rodzaju, to zakłada się, iż dla dzieci w wieku szkolnym środowisko społeczne szkoły jest właśnie jedyną odpowiednią przestrzenią socjalizacyjną. W tym rozumieniu szkoła, obok innych funkcji wychowawczych, pełni także rolę stymulatora i symulatora dla przygotowywania się dziecka do czekających je zadań społecznych dorosłego życia.

 

     A co z socjalizacją?!

 

     Edukacja domowa, w przeciwieństwie do edukacji szkolnej, musi, wedle takiego mocno rozpowszechnionego sceptycznego wyobrażenia, prowadzić do znacznych ograniczeń w kontaktach społecznych dziecka jej podlegającego, a nawet do jego społecznej izolacji, przynajmniej wobec niektórych form relacji z innymi ludźmi, wskutek czego osłabia ona lub eliminuje właściwą socjalizację tego dziecka.

Czytaj dalej ...

**************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************

Prof. Marek Budajczak: Skąd wzięła się idea homeschoolingu? (TPCT 21)

22-08-2016

 

Trans- i historyczne uwagi na temat fenomenu „edukacji domowej” (z uporczywymi dygresjami)

 

     Nowoczesna, na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia się lokująca „edukacja domowa”, różna od, by ją tak nazwać, „klasycznej” wersji nauczania domowego, jest formą spełniania, danego dla danego kraju, przez władze państwowe nałożonego, obowiązku edukacji (w Polsce mamy tych obowiązków najwięcej w świecie, bo aż trzy postaci), przy czym spełnianie to dokonuje się bez korzystania z oświatowych możliwości stwarzanych przez szkoły, tak publiczne (państwowe), jak i niepubliczne różnych odmian.

 

     Owa klasyczna wersja domowego kształcenia, najczęściej, acz nie całkiem trafnie identyfikowana z angażowaniem przez zamożnych rodziców w celu edukacji ich dziecka lub dzieci „zewnętrznego” nauczyciela lub nauczycieli, zwanych wedle francuskiej mody guwernantkami (daleko częściej niż guwernerami), a wcześniej, po łacińsku, preceptorami, nosiła taką szczególną cechę, jaką jest dobrowolność. To wyłącznie „dobra edukacyjna wola” rodziców mogła spowodować, że dziecko było we własnym domu nauczane. Działo się to w czasach, w których zachodziły i inne możliwości - dziś powiedzielibyśmy: alternatywy - kształcenia małoletnich, a wśród nich nieobowiązkowa szkoła.

Czytaj dalej ...

Licznik gości

  • Gości na stronie: 0
  • Odsłon łącznie: 0
Copyright Nazwa.pl